Reality check
‘If you see me getting mighty, if you see me getting high, knock me down. I’m not bigger than life’
-Red Hot Chili Peppers
Facebook en mijn iPhone beginnen me weer in hun greep te krijgen.
Ik voel het gebeuren. Ik denk dat ik er ben, dat ik wel weer een paar keer dag mijn mail kan checken. Dat ik wel weer wat reacties en ‘status updates’ kan plaatsen op Facebook. Want het gaat toch veel beter? Ik lees toch weer veel meer? En ik mediteer toch iedere dag?
Ik ben er dus niet. Ik ben er nooit, en misschien is dat wel mijn belangrijkste probleem, dat ik denk dat ik er ooit ben.
Als ik dat namelijk denk, dan ben ik minder alert, word ik bijna arrogant. En voordat ik met mijn ogen kan knipperen, kijk ik weer tien keer per dag op Facebook.
Ik blijf gelukkig wel mediteren. Mediteren houdt me enigzins alert en maakt me opmerkzaam. Ik merk op dat ik sneller afgeleid ben de laatste dagen. Dat ik minder goed in staat ben om me lang te concentreren. Dat ik meer lees en tegelijkertijd minder lees.
Was ik maar eerder geboren, heb ik wel eens gedacht. Het was vroeger makkelijker en overzichtelijker. Het zijn ook zulke rare, snelle en onzekere tijden.
Totdat een voor mij belangrijk persoon mij onderstaande tekst stuurde.
De tekst die je zo meteen gaat lezen is door een onbekende Amerikaan geschreven.
Lees om te beginnen alleen de eerste acht regels.
Gok dan eens in welk jaar deze tekst geschreven is.
Scroll nog niet naar beneden.
Lees dan rustig verder.
Komt-ie.
‘Wees kalm temidden van het lawaai en de haast. Bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen. Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luister naar anderen: ook zij vertellen hun verhaal. Mijd luidruchtige en agressieve mensen: zij belasten de geest. Wanneer je je met anderen vergelijkt, zou je ijdel en verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd kleinere en grotere mensen zijn dan je zelf bent. Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling hebben voor je eigen werk, hoe nederig dat ook moge zijn. Het is een werkelijk bezit in het veranderlijk fortuin van de tijd. Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dit je niet verblinden voor de bestaande deugd: veel mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras. Volg de loop der jaren met gratie, verlang niet naar een tijd die achter je ligt. Kweek geestkracht aan, om bij onverwachte tegenslag beschermd te zijn. Maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Vele angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren. Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf. Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren. Je hebt het recht hier te zijn. En ook al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zich zoals het zich ontvouwt, en zo is het goed. Heb daarom vrede met God, hoe je ook denkt dat Hij moge zijn. Wat je werk en aspiraties ook mogen zijn, houd vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al zijn klatergoud, somberheid en vervlogen dromen is dit toch nog steeds een prachtige wereld.
Wees waarachtig. Streef naar geluk.’
En? Wat dacht je?
Deze tekst is in 1692 gevonden in een kerk in Baltimore.
Vanaf morgen zul je mij weer minder op Facebook vinden.
En misschien duurt het wel een dag voordat ik je terugmail.
I’m not bigger than life.